ก่อนที่จะลืม

posted on 30 Oct 2010 16:20 by tiffeezi in Y-LiFe
 
วันนี้ไปงานหนังสือมา เอาหนังสือไปทำจนท.ที่บูธ หน้าตาปั้นปึงมาก
 
แต่น้องในบูธข้างเคียง อัธยาศัยดีมาก ยิ้มแย้ม แจ่มใจ หน้าตารับแขก มาคอยดูแลบริการ ปลื้มใจ คุยดีกับทุกคน ยังเด็กอยู่เลย พอถามว่าเรียนปีอะไร ถึงมานึกว่า โอ้ นี่ตัวเองแก่ขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย
 
ระหว่างรอ ก็คุยกันไป เค้าก็ชวนคุย เราก็ชวนคุย (แต่น้อยกว่า) รู้สึกเด็กโลกนี้สดใส ยิ้มเต็มปาก และมีความฝันมีพลัง กำลังคุยสนุกก็ถึงคิวไปทำ แล้วก็แยกย้ายกันไปไม่ได้ลา 
 
ตอนขากลับไปรับหนังสือก็มีลังเลนิดนึง ว่าจะไปบอกว่าได้แล้วกลับแล้วดีมั้ย เอาหนังสือไปแลกกันดูดีรึเปล่า
แอบชำเลืองมองก็เห็นว่าอยู่ที่บูธน่าจะกับเพื่อน ดูเป็นเด็กเฟรนด์ลี่มาก จนอยากจะขอทวีต (ทั้งๆ ที่ไม่ได้เล่น แต่น้องเค้าเล่าว่าเล่น 555+)
 
สรุปก็คือ พอไปเอาหนังสือเสร็จ เดินหมุนวนไปมาๆ ก็ไม่ได้เข้าไปทัก เสียดายนิดหน่อยที่รู้จักกันแค่แป๊ปเดียวเท่านั้น หรืออาจจะดีก็ได้ที่รู้จักกันแค่นั้น
 
เดินกลับมาก็คิดว่า อะไรทำให้เราได้มาพบปะและพูดคุยกัน แล้วก็แยกย้ายไปตามเส้นทางของแต่ละคน แล้วในอนาคตเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกมั้ย (และถ้าเจอจะจำกันได้รึเปล่า)
 
 
ก็รู้สึกดีใจที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ... เหมือนได้พลังมาจากเด็กน้อยแจ่มใสคนนี้ด้วย