F o r b i d d e n L o v e

แกเป็นคนมีเพื่อนมาก มักไม่ค่อยมีเวลาว่าง

รู้มั้ยว่าตอนที่แกโทร.มาชวนไปกินข้าว ไปดูหนังเราดีใจมากแค่ไหน เราไม่เคยปฏิเสธ เราหาเวลาว่างไปด้วยได้เสมอ แม้เราจะไม่ว่างแต่เราก็จะไป

เวลาแกเหงา โทร.มา เราว่าง

เวลาเราอยากชวนแกบ้าง แกไม่ค่อยว่างเลย

รู้สึกว่าต้องเป็นฝ่ายรอแกโทร.มา ถ้าแกโทร.มาแปลว่าแกว่าง ถ้าแกเงียบไปแปลว่าแกมีคนอยู่ด้วยแล้ว

ทำให้เราไม่กล้าจะชวนแกอีก หลายครั้งหลายหน ที่ต้องพบกับคำปฎิเสธว่าไม่ว่าง คำว่าขอโทษนะ แต่พอดีว่านัดกับเพื่อนไว้ อย่างนู้น อย่างนี้

หลายโอกาสที่เราอยากจะชวนแกไปเที่ยว แต่เราก็คิด คิด คิด คิดมาก คิดมาย คิดว่าแกจะว่างมั้ย แล้วถ้าแกไม่ว่างล่ะ เราจะพูดอะไรต่อ

อืม บางทีก็คิดไปตั้งแต่เช้า กว่าจะกล้าโทร.ไปชวนตอนเที่ยง แล้วก็พบกับคำตอบว่า ขอโทษนะวันนี้เราไม่ว่าง

พักหลังๆ เราอยากโทร.ไปคุยเล่นด้วย แต่เรานึกไม่ออกเลยว่าจะคุยอะไรดี นึกไม่ออกเลย

เมื่อก่อนเราคุยเรื่องอะไรกันนะ

เมื่อก่อนเราเป็นยังไงนะ